senden kaçmak istediğimde,sana yakalandığımda yazmak istedim çaresizliğimi…
deliler gibi yaşamak ve deliler gibi yazmak…
sonra seni sevmek…
senin olmak…
seni çekmek içime…
ait olmak,sahip olmaktı çaresizliğim…
aklıma düşüyordun ama sen mi?yokluğunmu bilmiyorum…
canlıyken ölüyorum…mezarda gibi çürüyor bedenim,eriyor yüreğim…canlıyken ölüyorum işte…
çok şey istemedimki?
sev istedim,sevebileyim istedim…
ömrüm bitmeden, seninle bir ömür boyu olmak istedim…
çaresizim…
yapıştı yakama bu ızdırap çıkmıyor işte…
bilmiyorlar kahkahalarımın altındaki çaresizliğimi…
kalabalıklarda gülüp geçiyorum her sensiz kedere…bilmiyorlar içimde gömülü mezar taşlarımı.anlamıyorlar cenaze başında mucuzevi bir dua bekleyişimi…
onlar anlamıyor ne sensizliğimi nede çaresizliğimi.elim telefonda,yüreğim ağzımda usul usul bekleyişlerimi…bana ne zaman vakit gelecek diye saate yalvarışlarımı…bilmiyorlar.gece yarısı boşkalan yastığımda, içinde boğulduğum gözyaşlarını…sana seslenişimi ama koca evde bulamayışımı…bir telefon kadar yakınken bana bir telefon edemiyecek kadar da çaresizliğimi…
çaresizim işte çaresizim…
ne istediğim kadar sevebilen nede istenilen kadar vazgeçebilenim.bakmayın sımsıkı yere bastığıma,dimdik ayakta duruşlarıma…büküldü kalbim…kırıldı,incindi gururum.inanmayın gülüşlerime.herşeye sahip duruşlarıma.çaresizim.çaresiz…
mutlu olsun diye mutluluğumdan vazgeçecek kadar…başka ellere kendi ellerimle teslim edecek,onun için kendinden vazgeçecek,beklentisiz onu bekleyecek kadar…
çaresizim…çaresiz!
uzaktı hastahane odalarımız,aynı hastahanede farklı odalardaydık…senin odan kalabalıktı,ilaçların zamanlı,süreli.bekleyenlerin vardı.sevenlerin.iyileşiyormuydun bilmiyorum ama her geçen gün, daha solgun görünüyordun bana…benim odam,morg esintisiyle soğuk,kasvetli,ne bekleyenim vardı, ne sevdiceğim.
erim yerim,yurdum,sahip çıkanım yoktu.aynı hastalıktan aynı hastahanede yatardıkta bir türlü iyileşemezdik…
çaresizdik…
oysa biz bir bütün olup aynı yastığa başkoyabılseydık?canlıyken ölmez,çaresizliklede yaşamazdık…
/rating_off.gif "1 Yıldız")
